Prawpun 的个人资料::: Hua :::照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
|
5月23日 น่ากลัวววว ................ ววววววเมื่อเช้าฮั้วได้มีโอกาส( ตื่นทัน ) ไปเดินตลาดกับแม่ค่ะ ลืมบอกไปว่าที่บ้านฮั้วทำกับข้าวทานเองนะ ไม่นิยมอาหารสำเร็จรูปหรืออาหารถุงตามร้านค้าที่เรียงรายอยู่เต็มสองข้างทางฝั่งถนนค่ะ ด้วยความคิดที่ถูกต้องว่า ทำเองต้องสะอาดและอร่อยกว่าซื้อมาแน่นอน .. และฮั้วก็เห็นด้วยนะ ทุกเช้าถ้าหากฮั้วตื่นไหว ฮั้วจะไปเดินตลาดด้วยเสมอๆ ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าฮั้วจะซื้ออะไร อย่างน้อยฮั้วจะได้เช็คราคาสินค้า ว่าสิ่งไหนถูกสิ่งไหนแพง ฮั้วเดินผ่านหน้าร้านคุณยายแก่ๆที่ขายผักสด ผ่านหน้าป้าคนนึงที่นั่งสับหัวปลา เฉาะ เฉาะ .. น่ากลัวจัง.. ฮั้วไม่กล้าสับหัวปลานะ แม้ฮั้วจะชอบกินปลาก็เหอะ หากเดินตรงไปอีกนิดก็จะเจอกับกะละมังสีดำที่ด้านในนั้นมีตาข่ายที่ห่อเต่าตัวเล็กๆไว้ ฮั้วคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย บางทีก็คิดว่า .. “ คนเรานี่ก็แปลกนะ จับเต่ามาเพื่อที่จะขาย และให้คนที่ซื้อนำเอาไปปล่อย “ ถ้าฮั้วเป็นเต่าตัวนั้น ฮั้วก็คงรังเกียจพวกมนุษย์มากๆเลยอะ ก็มันเคยมีอิสระ และจับมันมาเพื่อที่จะกักขังไว้ชั่วคราว และก็ปล่อยให้มันมีอิสระในที่ๆมันไม่เคยอยู่ ก็อย่างว่า… คนเรามันลึกซึ้งเกินกว่าที่เต่าจะเข้าใจ และฮั้วก็เช่นกัน ..คล้ายเต่าตัวนั้น การเดินทางในตลาดเช้านี้ค่อนข้างน่ากลัวในความรู้สึกของฮั้วเลยคะ ทางผ่านที่จะไปซื้อผักนั้น มีแผงปลาดุก ปลาไหล กบที่ลอกหนังเรียบร้อย ฮั้วจะไม่อะไรเลยนะหากฮั้วไม่เห็นอ่ะ แต่นี่ฮั้วเห็นและฮั้วก็เดินอยู่ตรงกลางระหว่างแผงปลาดุก และปลาไหล… เอ่อ ลำพังปลาไหลเป็นๆก็กลัวจะแย่อยู่แล้ว นี่ดันถลกหนังและผ่าหน้าท้องเลือดซิบๆอีก แม่เจ้า!! อยากเดินผ่านตรงนี้ไปให้เร็วทันใจ แต่คนด้านหน้าก็ดูจะเดินช้าซะเหลือเกิน... 5月21日 ลมผ่านร้านกาแฟ....
5月11日 ::: Hua ::: งาน...... อยู่ดีดี เครื่องโทรศัพท์เจ้ากรรมสั่นครืดครืด พร้อมกับเสียงเรียกเข้าเพลง Jump (Flo rida)
และ...... ฮั้วได้รับเกียรติจากประธานชั้นปีให้เขียนบทความ บทความนึงค่ะ ในหัวข้อ " จากพี่ปี 4 ให้น้องปี 3 "เป็นความยาวสองหน้ากระดาษด้วยกัน เพื่อ .... เขียนลงในเฉลวของคณะในตอนเปิดเทอมค่ะ .
แต่ประเด็นสำคัญก็คือว่า ... ณ ตอนนี้เซลล์ประสาทสมองส่วนน้อยน้อยของฮั้ว เกิดอาการติ๊งค์ต๊องค์ จดจำเรื่องราวตอนปีสามไม่ได้กระทันหัน แฮ่.... ดังนั้น ฮั้วก็เลยยังไม่มี ไอเดียดีดี ในการเขียนบทความเลยค่ะ ฮี่ๆ..... 5月3日 ::: Hua ::: Nothing else i can sayตลอดเวลาสองเดือนในช่วงปิดเทอม ฮั้วรู้สึกเหนื่อยอย่างมากมายค่ะ เหนื่อยกับการเดินทาง เหนื่อยกับความเครียดในหลายๆอย่างที่เข้ามากดดันฮั้ว บางทีฮั้วยังคิดเลยว่า หากฮั้วขจัดความเครียดได้ดีกว่าที่เป็นอยู่อีกสักนิด ก็คงดี ... ต่อจากนี้ ฮั้วจะพยายามเป็นคนที่มีความสุขแบบเต็มคนสักที ... |
|
|